Merhaba Sevgili Okur, naber?
Geçtiğimiz 13 hafta içinde hayatımızda
bazı ufak değişiklikler oldu. Mesela karnım epey büyüdü, bebişimiz kendini sevdireceği
pozisyonları öğrendi ve tanrıya şükür kıpır kıpır. Kendisinin ismi belli oldu
(hatta kapı süsünü bile hazırladık). Odası için mobilyalarımız hazır olmakla
birlikte biraz eksiklerimiz hala var. Onları da önümüzdeki haftalarda
halletmeyi planlıyorum.
Kendisini büyük bir sevgi ve özlemle
bekliyoruz. Dürüst olmak gerekirse, sadece ultrason fotoğrafını gördüğümüz bir
canlıya bu kadar büyük bir sevgi hissetmek, duygusal bağ kurmak çok garip
geliyor. Hadi ben bunun için hormonlarımla destekleniyorum ama Bey'e ne demeli? O da her sabah - akşam,
bebişimizle konuşup şarkı söylüyor, göbeğimi birlikte seviyoruz, bebiş de
gayet tepki veriyor. Diyeceğim o ki, babalar da hormonlarla
desteklenmeseler bile, bu bağı kurabiliyorlar ki bu da beni inanılmaz mutlu
ediyor.
