Lale'ye İlk Mektup...

Sevgili Kızım,

Ben bu mektubu sana senin muhtemel doğum gününden 3 gün önce yazıyorum. Muhtemel diyorum çünkü her ne kadar, şu an karnımda durduğun pozisyon sebebiyle doktorumuzla birlikte bir tarihe karar vermiş olsak da, nihai karar tabii ki senin...Senin için bu tarihi seçerken,  hem kendiliğinden gelmen için (normal doğum pozisyonuna girmesen bile) yeterince zaman tanımak, hem sadece sana özel olarak hazırlanmış olan içimdeki yerinden olabildiğince faydalanmanı hem de ikimiz için de gereksiz risk almak istemeyeceğim bir durum olmasını istedim. Bil ki öncesinde gelmek istersen, çok da mutlu oluruz, çünkü seni hem çok merak ediyoruz hem de çok özledik. Sana kavuşmak için günleri, saatleri sayıyoruz...

Geri Sayım Başladı!

Merhaba Sevgili Okur, naber? 

Geçtiğimiz 13 hafta içinde hayatımızda bazı ufak değişiklikler oldu. Mesela karnım epey büyüdü, bebişimiz kendini sevdireceği pozisyonları öğrendi ve tanrıya şükür kıpır kıpır. Kendisinin ismi belli oldu (hatta kapı süsünü bile hazırladık). Odası için mobilyalarımız hazır olmakla birlikte biraz eksiklerimiz hala var. Onları da önümüzdeki haftalarda halletmeyi planlıyorum. 

Kendisini büyük bir sevgi ve özlemle bekliyoruz. Dürüst olmak gerekirse, sadece ultrason fotoğrafını gördüğümüz bir canlıya bu kadar büyük bir sevgi hissetmek, duygusal bağ kurmak çok garip geliyor. Hadi ben bunun için hormonlarımla destekleniyorum ama Bey'e ne demeli?  O da her sabah - akşam, bebişimizle konuşup şarkı söylüyor, göbeğimi birlikte seviyoruz, bebiş de  gayet tepki veriyor. Diyeceğim o ki, babalar da hormonlarla desteklenmeseler bile, bu bağı kurabiliyorlar ki bu da beni inanılmaz mutlu ediyor.